Δερύνεια 1996

(Στο Σολωμό Σολωμού)

 

Στίχοι: Ιωάννα Αντωνοπούλου

Μουσική: Στέλιος Πισής

​

Ήθελες να ’ναι μια γιορτή το τελευταίο σου τσιγάρο

απ’ το πακέτο το τραβάς, ζητάς φωτιά από το Χάρο

και με την πρώτη ρουφηξιά ανασηκώνεις το κορμί σου

στον οργισμένο σου χορό γι’ αυτούς που μάτωσαν τη γη σου

 

Παίζουν κλαρίνα και βιολιά στο Αυγουστιάτικο γιορτάσι

και τα κορίτσια λαχταρούν ποια να σε πρωτοαγκαλιάσει

τώρα πουκάμισο αδειανό σ’ έχουν απλώσει στην αυλή τους

κι όσοι σου φώναζαν “μην πας” τρέχουν να πάρουν το φιλί τους

 

Κι αυτοί που ιδέες ξεπουλούν και εξουσία αγοράζουν

σε ανεβάζουν στον ιστό και ήρωα σε ονομάζουν

για κάποιον ήλιο νοητό ποτέ δεν είχαν τραγουδήσει

στεφάνια ρίχνουνε στη γη μα σ’ έχουν κιόλας λησμονήσει

 

Ήθελες να ’ναι μια γιορτή το τελευταίο σου τσιγάρο

κι είπες: θα κάνω στη ζωή για μια φορά ό,τι γουστάρω

στη λογική των “λογικών” ρίχνεις γροθιά χωρίς ελπίδα

κι εγώ δεν ξέρω αν το χαμό ή την ανάστασή σου είδα